ปฏิบัติการ(โคตร)ไม่ลับจับลิงเจ็ดตน...กับผู้จัดการหนึ่งคนสุดหล่อ ^^ [1]
posted on 16 Oct 2009 15:37 by iloveparkyoochun in iloveparkyoochun
ปฏิบัติการ(โคตร)ไม่ลับจับลิงเจ็ดตน...กับผู้จัดการหนึ่งคนสุดหล่อ ^^ [ภาคแรก]
* Theme ใหม่ Head ใหม่...ชอบมั้ยคะ ^^
เปิด Entry มาด้วยการจั่วหัวได้ลิเกสุดๆ หลังจากที่ไปตามน้องๆมาอย่างหฤโหดและ Harddisk ของน้องคอมดันมาทรยศเพราะโดนไวรัสกินไปซะ ดังนั้นเนื้อหาใน Entry นี้เลยดูจะดีเลย์ไปเยอะ แต่เพื่อเป็นการขอโทษ (ใคร?) ก็เลยรีบเข้ามาเล่าเรื่องพร้อมลงภาพประกอบให้อย่างเร็วที่สุด (เท่าที่จะทำได้แล้วล่ะ - -") เอาเป็นว่า...อ่านเอาเพลินก็แล้วกันเนาะ ^^
22 Sep 09
อย่างที่รู้กัน...ท่านชายนายชีวอนกับเจ้าปลาน้อยทงเฮจะบินมาไทยพร้อมเครื่อง TG669 CAN-BKK ในเวลา 17:45 น. ก่อนหน้านั้นทั้งสองก็มี inbound มาจาก somewhere ในจีนด้วยเครื่อง CZ3910 CSX-CAN ผองเพื่อนที่รักก็เตรียมตัวไปรับกันอย่างหน้าชื่นตาบาน ยกเว้นแต่ขนุนน้อยที่ต้องเปิดเคาเตอร์ทำงาน ณ เวลานั้นพอดี TT^TT เศร้าอ่า แต่ก็นะ...งานต้องมาก่อนอยู่แล้ว (ไม่งั้นคงโดนยึดบัตรและเฉดหัวออกจากบริษัทแน่ๆ)
แต่เรื่องที่เพิ่งจะมารู้...ก็คือการเดินทางมาเมืองไทยของ Zaizai หนึ่งใน F4 ไต้หวันที่ขนุนน้อยหลงเลิฟมานาน คุณเพื่อนอุ๊เพิ่ง msn มาบอกในคืนก่อนหน้า ขนุนน้อยก็เลยต้องโทรหาพรรคพวกกันให้จ้าละหวั่น คอนเฟิร์มว่ามาแน่นอน แถมเครื่องลงก่อนที่ขนุนน้อยจะต้องไปทำงานด้วย เอาวะ...งานนี้มีลุ้น ก็เลยไปนั่งรอเครื่อง... ZZZzzzzz..... รอจนแทบหลับเพราะเครื่องติดสภาพอากาศจนไม่สามารถลงจอดได้ จนต้องดีเลย์ไปประมาณเกือบสิบห้านาที เมื่อเครื่องเทียบงวงและไจ๋เดินออกมา ให้ตายเหอะ...หัวใจขนุนน้อยจะวาย ใครจะว่าไจ๋โทรมยังไงไม่สน แต่ในสายตาผู้หญิงตัวเล็กๆ (??) อย่างเรา...ไจ๋น่ารักที่สุดอ่ะ (ถึงแม้จะใส่ผ้าปิดปากคาดไปครึ่งหน้าก็เหอะ) วันนี้ไจ๋ดูง่วงๆ แต่ถ้าใครเรียกก็แแอบหันอยู่ มีหันมายิ้มแจกแฟนคลับข้างๆให้ล้มหายตายจากกันไป ส่วนเรา...แอบมีโอกาสได้เดินใกล้ๆแล้วก็เลยลองยื่นมือเข้าไปขอจับ แต่ไจ๋ก็ก้มหัวขอโทษ...แต่ตรูจับมือใครไม่ได้จริงๆ เหอๆๆ เอาเหอะ...แค่ได้เดินข้างๆก็เป็นบุญอย่างยิ่งแล้วเจ้าค่ะ ^^ (คอนเฟิร์มว่าไจ๋ใช้น้ำหอมกลิ่นไฮโซมาก)
เข้าเรื่องของเด็กหนุ่มเกาหลีต่อ เพื่อนสาวผู้น่ารักของขนุนน้อยก็ไปรับหนุ่มๆถึงข้างเครื่อง และด้วยความอนุเคราะห์จากเพื่อน ขนุนน้อยก็เลยได้ดูหนุ่มๆผ่าน Fancam ที่ถ่ายมา (แอบชัดอยู่) เห็นว่าคุณชเวแกใส่เสื้อยืดคอวีสีน้ำตาลออกเขียว กางเกงยีนส์ หิ้วกระเป๋า Puma ใบใหญ่ หมวกแบบคุณปู่และปลอกแขน + นาฬิกาสีดำ แลดูหล่อ...เป็นปกติ (แต่ก็รู้สึกไม่ปกติ - -") ส่วนเจ้าปลาน้อยใส่เสื้อหนังสีน้ำตาลและคาดว่าเสื้อข้างในน่าจะเป็นเสื้อกล้ามขาว กางเกงยีนส์ขาดวิ่น ใส่ผ้าคาดปากที่ดึงลงมาคาดคางแทน ใส่หมวกแก๊บสีน้ำเงินยี่ห้อ GAP ห้อยสร้อยคอแบบทหารและหิ้วกระเป๋าหนังสีดำ ทั้งสองคนทักทายแฟนคลับเป็นอย่างดีโดยเฉพาะคุณชาย VIP ของขนุน ยกมือขึ้นมาไหว้ข้างนึง (เพราะอีกข้างแอบถือกระเป๋าอยู่) ด๊งก็ก้มหัวหงึกหงักรายทางแถมยังแอบรับของด้วย ส่วนที่ทำขนุนน้อยกรีดร้องได้มากที่สุดก็เห็นจะเป็นคุณพี่ผู้จัดการที่คุ้นเคย...อีซึงฮวานโอปป้า ไม่ได้เห็นคุณผู้จัดการคนนี้มาเมืองไทยไประยะนึง ทำเอาคนเป็นแฟนคลับอย่างเราถึงกับหงอย แต่พอมาคราวนี้...พี่เค้าพัฒนาขึ้นเยอะจริงๆ คึคึคึ
24 Sep 09
เปิดตัวการเป็นปาปารัซซี่วันที่สองด้วยการมาถึงของพี่หมีคังอิน (ที่หลายๆคนสงสัยมากมายว่าพี่แกมาจริงๆรึเปล่า) พี่ลูกชิ้นชินดง และกระต่ายตัวกลมอีซองมิน ด้วยเที่ยวบิน TG657 ICN-BKK เวลา 00:40
ตามสูตรของเด็กพวกนี้มันก็ต้องข้างเครื่องล่ะนะ แต่รอแล้วรออีก...รถที่จะมารับก็ไม่เห็นวี่แวว ก็เลยจัดการให้พี่สาวถามให้รู้แล้วรู้รอด ปรากฎว่าเดินทางธรรมดา ให้ตายเหอะ...งานนี้มีวิ่งตั้งแต่ยังไม่เจอหน้าน้องเลยแฮะ นี่ยังดีนะที่ gate มันใกล้ลิฟท์พอวิ่งได้หน่อย ไม่งั้นจะงอนไม่พูดด้วยไปอีกนานเลย (แกได้พูดกะน้องๆตอนไหนฟระ!!!)
พอขึ้นมายืนรอ เครื่องก็เข้าเทียบพอดี ทีแรกก็พยามจ้องไปที่ประตูแก้วที่จะลงไปข้างเครื่อง เผื่อว่าน้องสับขาหลอกลงทางนั้นจะได้ตัดสินใจตามถูกทาง แต่จนแล้วจนรอดก็มีรถของ TG มารับและเมื่อมองเข้าไปใน gate ก็มีผู้ชายตัวใหญ่ๆ 4 คนยืนรออยู่ (ตัวใหญ่แบบจริงจัง 3 คน ส่วนอีกคนเหมือนจะโดนบังนิดๆ) ใช่แน่และ...ไม่ผิดชัวร์ พอพวกน้องๆเดินออกมาก็เลยได้เห็นว่าแต่ละคนอยู่ในสภาพเพิ่งตื่นนอน (มั้ง??) นำขบวนมาโดยพี่คิมเดบิน ผู้จัดการที่ใครๆก็พูดถึงกันเกรียวกราว ตามมาด้วยคุณอีสุดที่เลิฟที่แต่งตัวแบบสบายๆ เสื้อยืดสีขาวลายไทท์ตัวเดียวกับที่เคยใส่มาตอนถ่ายยามาฮ่า (แอบคิดว่ามีเสื้อแบบนี้ตัวเดียวหรือซื้อยกโหลไป!!!) กางเกงสีเทาตัวที่ใส่ซ้อม Akilla มองเผินๆเหมือนมันจั๊มขา แต่เอาเข้าจริงคือกางเกงขายาวที่ต้องดึงขึ้นมาจั๊มที่น่องเอง แถมยางแอบย้วยนิดนึง (นี่พี่สาวไม่ได้ว่าหนูนะคะ ^^) เพราะเห็นเจ้าตัวแอบดึงตลอดเวลา หมวกแก๊บลายฉลามใบเก่ง และกระเป๋าสะพายไหล่ใบเดิม แอบยัดหูฟังมาด้วย ต่อด้วยพี่ชินดงที่ใส่เสื้อยืดสีดำ กางเกงขาสั้นลายดาวสีแดง (อารมณ์คล้ายกางเกง JJ บ้านเราเลย) ถือกระเป๋าสีดำ ถ้าจำไม่ผิดพี่แกใส่สร้อยรูปดาวสีเงินด้วยล่ะ อ่อ...แอบใส่แว่นกรอบดำด้วย (แต่หนูชอบผมพี่นะ เริ่ด!!!) ส่วนพี่หมีที่เดินรั้งท้าย ในความคิดของขนุนน้อย...เห็นทีแรกให้อารมณ์เหมือน 'มือสังหาร' มากๆเลยอ่ะ ใส่ฮู๊ดดำ หมวกแก๊บดำ แว่นดำ กางเกงยีนส์ แต่ดันสะพายกระเป๋าเป้ Louis Vuitton ใบสีดำนี่สิ เลยลดระดับความโหดลงไปเยอะ
หลังจากที่เดินออกมาจาก gate แล้ว คุณอีเธอก็จัดการนั่งบนรถที่มารอรับทันทีโดยไม่ต้องรอใคร แต่...ในเมื่อรถมีอยู่แค่คันเดียว แต่มีคนอยู่ตั้ง 8 คน (รวม Staff แล้ว งานนี้พี่การ์ดไม่ได้เข้ามาถึงข้างในนะ) และท่านผู้โดยสารแต่ละคนก็...ตัวเล็กๆกันทั้งนั้น ที่นั่งภายในรถก็เลยไม่พอ (ได้ข่าวว่าเด็ก SHINee เค้าสามารถยัดกันไปทั้งหมดในคันเดียวได้!!!) เกิดการคุยโต้ตอบกันเล็กน้อย (ซึ่งเราก็ฟังไม่ออกว่าพูดอะไร) จนสรุปได้ว่าจะเดินกันไปทั้งหมด พี่ชายที่แสนดีอย่างพี่หมีจึงได้กวักมือเรียกเด็กชายอีซองมินให้ลงมาจากรถอย่างรวดเร็ว!!! คราวนี้...ก็คงต้องเหนื่อยกันหน่อยล่ะนะ (เอาเหอะ...นานๆทีจะได้เห็นสนามบินที่เมืองไทยนะ ^^)
มินท์น้อยของพี่สาวเอาแต่เดินไปดึงขากางเกงไป...มันย้วยขนาดนั้นเลยเรอะ!!!
พี่หมียืนฟังด้วยความนิ่ง...ก่อนจะพูดอะไรเล็กน้อยและกวักมือเรียกให้เจ้าน้องรักลงมาเดินด้วยกัน (คึคึ*)
พี่หมี...ในมุมเข้มๆ (ชอบคังอินแนวนี้จัง แลดูน่าค้นหา....อ๊าง!!!)
พอดีว่าคุณอีเธอหันมาเจอกล้องที่กำลังถ่ายพอดี (ถ้าสังเกตดูดีๆก็จะเห็นว่ามุมกล้องต่างกันเล็กน้อย เพราะงานนี้ใช้กล้องสองตัวตามประกบ...แลดูชั่วร้ายได้อีกตรู - -") ตามสัญชาตญาณที่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดี จึงทำให้คุณอีเธอตัดสินใจยื่นมือออกไปหาพี่แทบินที่ดูแลอยู่ห่างๆให้เข้ามาอยู่ใกล้กันอีกนิด จนกระทั่ง...มือไม้มาเกาะกันอย่างที่เห็น ใจนึงก็แอบอิชชี่...ถ้าตัดแปะเอาหน้าโจกี้มาใส่มันคงจะ work กว่านี้ (พี่แทบิน...หนูขอโทษ TT^TT) แต่อีกใจนึงก็...ถ้าตัดแปะเอาหัวตัวเองไปใส่ก็คงจะ 'work' กว่าโจกี้แน่ๆ โฮะๆๆๆ (พลั่ก!!! ใครถีบฟระ - -")
ว่าแต่...รูปสุดท้าย มันแอบมีมือของขนุนน้อยเข้าไปติดอยู่ด้วยนี่สิ งืม...
ชุดพี่ชินดงเหมือนเตรียมตัวจะเข้านอนเลยอ่ะ (ชอบเด็กหนุ่มเวลาดูแมนๆจัง ^^)
หลังจากที่เดินกันมาระยะหนึ่งก็มาถึงทางตัด concurse ที่มีรถกอล์ฟจอดรออยู่ คราวนี้เด็กๆก็จะได้นั่งสบายๆในรถไปผ่านตม. ส่วนเราชาวคณะงานนี้ก็...วิ่งสิครับ!!! ให้ตายเหอะ...อุตส่าห์ซับหน้า หวีผม ทาปาก (ด้วยลิปกลอส) ให้น้องๆเห็นแล้วมันดูเจริญตา กลับกลายเป็นว่าต้องวิ่งให้ทันรถกอล์ฟที่วิ่งด้วยความเร็ว 20-30 กม./ชม. พอไปถึงหลังตม. อย่าให้พูดเลย...สภาพแย่สุดๆ หัวฟู หน้ามัน ปากย้อย หอบฮั่ก เหงื่อท่วม แลดูอนาถมากมาย และแลดูเป็นหญิง 'ถึก' ในสายตาเด็กหนุ่มขึ้นอีกร้อยเท่า (ก็เล่นใส่ชุดทำงานแถมยังต้องวิ่งด้วยรองเท้าคัทชูอ่ะ - -")
เด็กน้อยนั่งมาในรถสบายๆพร้อมกับอาการเหลือบตามองพวกที่วิ่งกันอยู่ในทางเลื่อน!!!
ส่วนรูปล่างเป็นช่วงที่คุณอีเดินผ่านที่ตรวจคัดกรองของทางสนามบิน (มีแอบถอดหมวกด้วยนะ...อ๊างงง >.<) ก่อนจะเดินเข้าช่องตม. ที่รูปไม่ชัดก็เพราะ...คุณอีเธอเดินเร็วโฮกกกกกกกก
เมื่อเดินทางมาถึงด่านตรวจคนเข้าเมือง เด็กหนุ่มก็เดินเข้าช่องทางพิเศษเพื่อความสะดวกและอะไรหลายๆอย่าง แต่เพราะอาจจะยังไม่ได้กรอกใบขาเข้า ก็เลยทำให้ต้องเสียเวลานั่งกรอกกันอยู่นานพอสมควร (คาดว่าน่าจะง่วงกันด้วยเลยกรอกช้ากว่าปกติ) งานนี้บรรดาสาวกก็ส่องแล้วส่องอีก รอแล้วรออีกจนเกือบจะหลับคาที่รับกระเป๋า เด็กๆก็ยังไม่ออกมาซักที มาถึงจุดนี้ขนุนน้อยอยากจะเสนอตัวเข้าไปช่วยคุณอีเธอกรอกใบขาเข้าเหลือเกิน (ถ้าไม่ติดว่าเข้าไปแล้วจะโดนพี่แทบินไล่ออกมาอ่ะนะ) จนกระทั่งพี่แทบินเดินเข้าตม.เป็นคนแรก (แต่เข้าคนละช่องกับน้อง) ตามมาด้วยพี่หมีคังอ้วน ซองมิน และพี่ชินดง
และตอนที่กำลังตรวจหนังสือเดินทางกันอยู่ ใครที่ใส่แว่นก็ต้องถอด งานนี้พี่หมีคังเลยประเดิมถอดแว่นเป็นคนแรก และดูเหมือนพี่แกจะรู้อยู่แล้วว่าแฟนคลับรอดูหน้าพี่แกอยู่แน่ๆ พอถอดแว่นปุ๊บ ก็ยิ้มใส่กล้องตม.และยังเผื่อแผ่มาทางแฟนคลับ เท่านั้นไม่พอ...พี่แกยังพองลมเข้าปาก ทำแก้มตุ่ยๆ โฮะๆๆๆ...น่ารักอย่าบอกใคร (น่ารักขนาดที่ทำขนุนน้อยเห็นคุณอีกับพี่ชินดงเป็น background ไปซะแล้ว) ไม่รู้ว่าคืนนั้นเป็นอะไรเหมือนกัน แต่โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าผ่านตม.กันช้ามาก ไม่เหมือนกับทุกเคสที่ผ่านมา ทำให้เหล่าแฟนคลับเริ่มจับกลุ่มเม้าท์กันเองแทนที่จะนั่งส่องน้อง (เคาเตอร์ตม.แอบบังตัวน้องเยอะอยู่) แต่ขนุนน้อยก็ยัง still ส่งสายตาโลมเลียพี่หมีคังต่อไป และในนาทีที่ตัวเองก็ไม่ได้คาดคิด พี่หมีคังที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรทำในระหว่างที่รอก็หันมาทางที่ขนุนน้อยยืนอยู่ (อารมณ์หันมาจ้องเลยล่ะ) มือซ้ายที่ถือแว่นอยู่ก็ยกขึ้นมา ส่งขาแว่นข้างนึงเข้าใกล้ริมฝีปากแล้วกัด!!! อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!!! อิพีหมีมันกัดขาแว่นแถมจ้องกันเยี่ยงน้าน....ต้องการอะไรจากตรูงั้นเรอะ!!! ด้วยความที่กลัวว่าตัวเองจะตาฝาดไป เลยเริ่มหันไปหาพรรคพวกว่ามีใครแอบเห็นช็อท (เกือบจะ) เซ็กซี่ของพี่หมีบ้างมั้ย ปรากฎว่าพี่ที่ยืนอยู่ด้วยกันดันมองแต่ซองมินจนไม่เห็นคังอิน ส่วนเพื่อนอีกกลุ่มเคาเตอร์ตม.บัง ก็เลยนั่งคุยกันอย่างเดียว... ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ งานนี้ไม่มีประจักษ์พยานซักคน....เศร้าแฮะ (แต่ยืนยันล้านเปอร์เซ็นต์เลยว่าเห็นแบบนั้นจริงๆ >.<)
พอพี่หมีตรวจหนังสือเดินทางเสร็จ ก็ถึงตาคุณอีเธอบ้าง (ในขณะเดียวกันพี่ชินดงก็ยัง still คุยโทรศัพท์ตลอดเวลา) คนนี้ก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ยืนอยู่เฉยๆให้มองอย่างเดียว ย้ำ!!!...มองอย่างเดียวจริงๆ ยกกล้องถ่ายไม่ได้ (เป็นกฎสนามบินอยู่แล้วด้วย) แต่แล้ว...ในขณะที่คุณอีเธอเดินออกมาจากตม. อยู่ๆก็ยกมือขึ้นชี้ตรงมาทางที่ขนุนน้อยยืนอยู่แล้วโบกมือห้าม ประมาณว่า "อย่าถ่าย!!!" ไอ้เราก็ถึงกับเหวอ...นี่ตรูยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ด้วยความสงสัยว่าคุณอีเธอหมายถึงใคร ก็เลยหันหลังกลับไปมอง อ่อ...แอบมีแฟนคลับที่บินตามมาลดกล้องลงแฮะ เง่อ...งานนี้ เจอคุณอีเธอ 'เหวี่ยง' เข้าให้ซะแล้วล่ะ (ทีแรกก็ตกใจ แต่พอมาตอนนี้เริ่มรู้สึกเสียดาย...ก็อยากโดนเหวี่ยงบ้างอะไรบ้างอ่ะ >.<)
และสุดท้ายพี่ชินดงก็ตรวจนังสือเดินทางเสร็จ คนนี้ถ้าเห็นแฟนคลับก็จะแอบยิ้มอยู่เหมือนกัน (ชอบเสื้อผ้าหน้าผมของแกจริงจังเลย) เด็กๆก็มายืนรวมกันเป็นกระจุกอยู่หลังตม.ให้แฟนคลับได้มองกันอย่างสะใจ แต่อยู่ๆพี่หมีก็เกิดอาการอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมา เจ้าตัวก็เลยจัดการลากตัวชินดงและพี่แทบินไปเข้าด้วย ว่าแต่...พี่แกลืมอีซองมินเอาไว้ข้างนอกรึเปล่าคะ เลยกลายเป็นว่าคุณอีเธอก็ต้องยืนเช็คเรทติ้งอยู่กับ staff ที่มารับ ยืนว่างๆก็คุยกันไป ทางทีมงานเค้าก็คุยกับเด็กน้อย (น่าจะเป็นการบรีฟงานคร่าวๆให้ฟัง) เด็กน้อยก็เล่นหมุนข้อเท้าบ้าง ยืนเอาตัวพิงเสาหลังตม.บ้าง (แลดูเหมือนเป็นการเสริมส้นกลายๆ) พยักหน้าหงึกหงักบ้าง ให้ตายเหอะ...อีคนจ้องนี่ตายไปแล้วค่ะ น่าฮักขนาด!!! แอบมองแผ่นหลังอยู่ห่างๆ ก็อยากวิ่งเข้าไปซบ...ตรูคงโดนตะปบก่อนถึงตัวคุณอีเธอแน่
เพ้อได้พักใหญ่พี่หมีและพรรคพวกก็ออกมาจากห้องน้ำ ในขณะที่พวกเด็กๆกะ staff ยังรวมกลุ่มกันอยู่หลังตม. พี่หมีแกก็เดินมาตรงที่ม้านั่ง ซึ่งตรงนั้นพี่สาวที่รูจักกันกำลังยืนอยู่ พี่เค้าก็เลยเดินหลบออกมาแต่พี่สาวดันลืมหยิบถุงตัวเองออกมาด้วย พี่หมีแกก็ไม่ได้ดูอะไรเลย เอากระเป๋าถือตัวเองไปวางไว้กับถุงของพี่สาวซะงั้น แถมยังทำท่าว่าะนั่งซะด้วย... นี่พี่กำลังอ่อยอยู่ใช่มั้ยเนี่ย - -" แต่จนแล้วจนรอดคิมยองอุนก็ไม่ได้นั่งพักเอาแรง เพราะคุณพี่แทบินกวักมือเรียกประมาณว่าได้เวลาเคลื่อนพลแล้ว พี่หมีแกก็เลยต้องเดินกลับไปหา แต่...พี่แกดันลืมหยิบกระเป๋า Nike ติดมือกลับมาด้วยอ่ะสิ งานนี้แทนที่จะเดินกลับไปหยิบเอง พี่แกก็ชี้ไปที่กระเป๋าใบเก่งแล้วให้พี่แทบินเดินไปหยิบมาให้... ได้ข่าวว่านั่นผู้จัดการนะเฟร้ย ไม่ใช่คนรับใช้แก!!! (แล้วนี่ตรูจะเดือดร้อนแทนพี่แทบินทำไมฟระ - -")
พอได้ฤกษ์ยามออกเดินทางกันแล้ว พวกเด็กๆก็เดินออกมาทางศุลกากรทางประตู 8 ขนุนน้อยกับเพื่อนก็เลยอาศัยเดินเนียนๆไปกับน้องด้วย อย่า!!! อย่าคิดว่าขนุนน้อยจะได้เดินเนียนไปกับคุณอี เพราะคุณเธอเล่นเดินนำหน้าลิ่วไปโน่นแล้ว... ขานั้นแค่ได้มองก็เป็นบุญอย่างสูงแล้ว (นี่ตรูไม่ได้กำลัง 'กัด' อยู่นะ 555+) เพื่อนเราก็เลยเดินเนียนอยู่ข้างๆพี่หมี ส่วนขนุนน้อยแอบเดินเยื้องอยู่ด้านหลังพี่หมีไปเรื่อย เพื่อนเราเดินใกล้พี่หมีขนาดนั้นก็เลยจัดการพูดไปว่า "Kangin I believe in you" ส่วนขนุนน้อยก็ได้แต่พูดว่า "Kangin Fighting!!!" พี่หมีก็พยักหน้านิดๆเหมือนจะรับรู้...มั้ง ด้วยความที่เพื่อนสาวเดินใกล้พี่หมีไปนิด พี่แทบินเลยจัดการดีดนิ้วไปสองสามที ขนุนน้อยเห็นท่าไม่ดีเลยเดินอ้อมไปเดินอีกข้างของพี่หมี (เปลี่ยนมาเดินข้างขวาของพี่หมีแทน) แล้วก็พูดกับพี่หมีว่า "คังอินชี่...ฮิมเนเซโย" แค่นั้นแหล่ะ...พี่หมีแกก็เอื้อมมือไปสะกิดพี่ชินดงแล้วพ่นเกาหลียาวเหยียดเลย - -" ไม่รู้เหมือนกันว่าบ่นอะไรเพราะเกาหลีของขนุนน้อยด๋อยสนิท แต่โดยส่วนตัวแล้วพี่หมีแกอาจจะบ่นกับพี่ชินดงว่า "เมื่อไหร่ชานีพวกนี้จะหยุดพูดซักทีฟระ!!!" (โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านข้อความนี้ เพราะมันเป็นความคิดส่วนตัวของเราเอง อ้างอิงไม่ได้อย่างเด็ดขาด เหอๆๆ) แต่ขนุนกับพรรคพวก็ยัง still เดินตามกันต่อไป จนกระทั่งพวกเด็กๆเดินมาถึงประตู 10 แฟนคลับที่ไปรอพบหน้าเด็กๆก็ตะโกนเรียกชื่อเสียงดัง โดยเฉพาะคังอิน...เสียงดังมากค่ะ แต่ได้ข่าวว่าคุณอีเธอยกยิ้มได้งดงามมาก แถมยังโบกไม้โบกมือเยี่ยงนางสาวไทย...รักเด็กขึ้นมากระทันหันเลยนะแก!!! และในตอนนี้เองที่พี่การ์ดราวยี่สิบชีวิตก็เข้ามากันเด็กๆไปจากอ้อมอก (??) แล้วก็เดินไปขึ้นรถตู้กัน พอเดินออกไปพ้นหน้าประตูเท่านั้นแหล่ะ เสียงกรีดร้องของแฟนคลับที่มารอรับก็ดังขึ้นมาทันที พี่หมีแกก็เลยยกมือโบกไปทักทาย คาดว่าหลายคนอาจล้มตายไปแล้ว...เหอๆๆ ด้วยความว่างขนุนน้อยก็เลยจัดการถ่ายรูปทะเบียนรถมาเพื่อเก็บเป็นที่ระลึก (จะได้ตามถูก 555+) ได้ข่าวว่ากรอบป้ายทะเบียนเป็นรูป Hello Kitty คุณอีคะ...งานนี้ไม่ได้จ้างรถตู้มาเองใช่มั้ยอ่ะ
และแล้วภารกิจรับสามหนุ่มสามมุมก็ดำเนินไปด้วยความเรียบร้อย คืนนั้นก็แยกย้ายกันกลับไปนอนตามระเบียบ
แต่!!! ภารกิจของวันนี้ยังไม่หมด เพราะเวลาแห่งความสนุก...เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง...คึคึคึ
อ่านต่อพาร์ท 2 นะคะ ^^ (แค่พาร์ทแรก การลงรูปก็ทำบ้านป่วงซะแล้ว - -")
แอบสารภาพว่ารูปนี้...หลังคุณอีเธอน่าซบโฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
